Moonee! Scooty!
Co?!
Moonee!
Scooty!
Co?!
Moonee!
Scooty!
Co?!
Nowi w Krainie Przyszłości!
FALA. & Polish Team
Tłumaczenie: Tobol9 Korekta: foxx_x
- Scooty, czekaj! - Nie, tędy!
Tamci. Niebieskie auto.
Napluję dalej niż ty, Moonie.
Ta, jasne.
Mam dwa punkty więcej.
Mam 100 punktów.
To niemożliwe!
To ty?
Napluję na maskę.
- Naplułem na szybę! - Ja na dach.
Co to...
Przestańcie!
Jaja sobie robicie?
- To moje auto! - Goń się, atencyjna kurwo!
- Jesteś gównem, babo! - Jesteś gównem!
Złaźcie i macie to wypucować!
- Ścierwo, ścierwo! - Nie żartuję.
Złazić, gówniarze, i macie to wyczyścić.
- Do czyszczenia, już! - Nie rozkazuj mi!
Gdzie wasi rodzice?
Napluł na mnie.
Ja naplułam, głupia pizdo!
Zgłoszę to rodzicom!
Spróbuj, suko! Nie mieszkam tu!
Atencyjna kurwa!
Suka!
Zostań.
Szybko, szybko!
Wracajcie tu!
Natychmiast to wycierać!
Dicky!
W podskokach na górę.
- Ale tato... - Już!
To pana dzieciak? Napluli mi na auto!
- Ruchy! - Nie przy kolegach, tato...
Dzięki.
Całuję ty-ty-tyłeczek
Zdejmijcie buty. Oboje.
- Gdzie jest sprężynka? - Tutaj.
Tak to się robi.
Chcę natychmiast rozmawiać z kierownikiem.
Mogę w czymś pomóc?
Pani jest kierownikiem?
- Tak? - Idę!
- Słucham? - Muszę pogadać z mamą.
- Kto to był? - Nikt.
- Cholera, co nabroiliście? - Nic.
Tak?
Ta pani mieszka obok i twierdzi, że Moonee zrobiła coś z jej autem.
- Pani z pokoju 322? - Nie, z Krainy Przyszłości.
Ona i jej kumpel Scoot opluli mi dziecko i auto.
- Scooty! - Scooty, nie Scoot!
- Widziała to pani? - Tak.
Ojciec ich kolegi powiedział, że to nie pierwszy raz.
Nieprawda!
Którego kolegi?
Nieważne, napluli na auto i dziecko!
W porządku.
Halley, po pierwsze, wyjaśnij to.
Po drugie, jeszcze raz zapalisz w pokoju, wylatujesz.
Nie palę.
- Ostatnie ostrzeżenie. - Ale nie palę!
Dupek. Bierzcie papier i do wycierania!
Bertha!
Chcemy papieru! Chcemy papieru!
Papel de toilet?
- Que? - Papel de toilet?
Si.
Por favor.
- To pani dzieci? - Te nie.
Chociaż teraz tak.
Córka zrobiła mnie babcią w wieku 15 lat.
Opiekuję się nimi, aż przestanie być jak jej durny ojciec.
Kiedy się wprowadziliście?
Boże.
Ma pani jeszcze jednego?
- Cześć, laska! - Cześć!
- Znowu wygrałaś? - Tak.
Kiedy?
- Przestań! - Słuchajcie!
Za dobrze się bawicie. To ma być praca, nie zabawa.
- Niech się bawią, o to chodzi. - Do roboty.
- Zero szacunku. - W czym problem?
Kompletny brak szacunku. Tak być nie może.
Mamy inny...
- Jak masz na imię? - Jancey.
Jancey? Co to za imię?
Jancey, byłoby łatwiej, gdybyś nam pomogła.
- Robią pani przysługę. - Wstyd mi za ciebie.
Poważnie? "Robią przysługę"...
Nie potrzebowałam mycia.
- Jancey, co ty wyprawiasz? - Sprzątam.
Niech sprzątają sami, to nie twój problem.
Poprosili mnie, więc im pomagam.
- Nie pomagaj. - Niech pomoże.
- Zakolegują się. - W środku też umyjemy.
Straszny syf.
Myśli pani, że zdobędą kolegów, jeśli nie będą towarzyskie?
- O to chodzi. - Towarzyskie jak ty?
Tak, jak ja. Co pani chce powiedzieć?
Zajaraj sobie, bo jesteś spięta.
- Pomogę ci. - Chyba muszę.
Muszę zluzować, zapalić i zaruchać.
U mnie to samo.
Moja kolej!
WEŹ DO DOMU
Cześć, synku.
- Cześć, mamo. - Dzień dobry.
- Proszę. - Dzięki.
Mama się pyta, czy chcesz iść dzisiaj na imprezę?
Dzisiaj sobota?
- Tak. - Pójdę.
Na razie.
Baw się dobrze. Ostrożnie.
- Pa, mamo. - Pa.
Bez syropu klonowego.
- Nie spakowała ci? - Nie.
Moja mama ciągle się myli.
Musisz jej powiedzieć, że lubimy syrop klonowy.
Zawsze jej mówię i zapomina.
Zrób nam zdjęcie!
Cześć, dzieciaki.
- Cześć, laska. - Jesteś wspaniała.
Nie ma problemu.
- Dzwoń, jeśli będą niegrzeczne. - Pewnie.
Macie być grzeczni!
Co u ciebie? Wszystko gra?
Tak, ciągle praca, opieka nad dziećmi.
Wiesz, jak jest.
- Cześć, kochana. - Cześć.
Wybrali Simone.
W chuja lecisz?
No właśnie. Pracuję dłużej od niej.
Nie mogę uwierzyć.
Jebać to.
Jak tylko zostanę kierownikiem, to cię zatrudnię.
Wyluzuj, dobrze się bawmy.
Uśmiech!
Większość z tych cip robiło coś więcej.
Na zapleczu.
Ja tak nie robię. Tańczę tylko dla napiwków.
Odmówiłam.
Dwa dni później niespodziewanie mnie zwolnił.
Po tym, jak całą noc nie pozwolił wejść na scenę?
Leciał w chuja.
Przykro mi, ale to przełoży zasiłek.
Po to przylazłam.
Halley, postaraj się pracować 30 godzin tygodniowo.
Niech mi pani znajdzie!
Złożyłam CV do każdej nory i ni chuja zatrudnienia.
Proszę, wysławiaj się przy dziecku i innych.
Mogę dostać bilety? Po co tu jestem?
Staram się...
Cześć.
Dicky może wyjść się pobawić?
Po tym, co odwaliliście, ma tydzień kary.
- Gdzie idziemy? - Zobaczysz.
Otwieraj, paniusiu!
Witam.
- Co? - Jancey może wyjść się pobawić?
Chcecie, żeby z wami pluła na auta?
- Nie, chcemy się bawić. - Po prostu bawić.
- W co? - Po prostu bawić!
Ale w co? Nie odpowiedzieliście.
W co się bawić?
Spoko, będzie bezpieczna w mych rękach.
W moich też.
Jance?
Chcesz się pobawić z dziećmi z fioletowego motelu?
Chcę.
Ja też chcę.
Wy nie mieszkacie tam?
- Tak, ale chcemy ci coś pokazać. - Chodź!
Nie lubię pomarańczy. Nie lubię.
Uwielbiam fantę.
Jedyne, czego nie lubię w pomarańczach, to pokrywka.
- Chodzi ci o skórkę? - Pokrywkę.
To się nazywa skórka.
Nie odeszliśmy za daleko?
Nie, chodź. Nie bądź frajerką!
Nie mów tak, ale idę!
Tutaj jemy lody za darmo.
Naprawdę?
- Tak. - Tak, chodź za mną.
Da nam pan pieniążki?
- Wystarczy? - Liczę.
Chodźcie.
- Przepraszam. - Przepraszam panią.
Ma pani jakieś drobne?
- Musimy kupić lody. - Tak.
Nie mamy pieniędzy. Zostało nam pięć centów.
Tylko pięć centów.
Doktor powiedział, że mamy astmę i natychmiast musimy zjeść lody.
- Mój doktor też. - Słodkie.
- Dzieciaki... - Nie kłamiemy.
W porządku.
- Bardzo dziękujemy. - Proszę.
Chodźcie! Szybko!
Proszę pani!
Liż go, mała.
Pokazać ci, jak to się robi?
Moja kolej.
Ostatni gryz zostawię tobie.
Pan, który tu mieszka, walczył na wojnie.
I pije piwo.
Ten ma chorobę wielkich stóp.
Nikt nie używa windy, bo śmierdzi sikami.
Tego pana często aresztują.
Ta pani myśli, że jest żoną Jezusa.
Uważajcie na wodę!
Kiedyś przez nią wylądowałam w szpitalu.
Do tych pokoi nie wolno nam wchodzić.
Ale i tak wejdźmy!
Kurwa.
Bobby!
Co się dzieje? Czemu nie ma prądu?
Bobby, co się dzieje?
- Włącz prąd! - Co tu się odpierdala?
Płacę tysiaka miesięcznie!
Pracuję nad tym! Spokój!
Uspokójcie się! Chwileczkę!
Zaraz będzie!
- Jest upał! - Zaraz włączę! Wiem!
Szybciej nie umiem!
- Co jest? - Co zrobiłeś?
Koniec przedstawienia! Prąd powrócił!
Dzięki, Bobby!
Używajcie telewizorów, magnetowidów i innych!
Miłego dnia!
Kochamy cię, Bobby!
Ja was też!
Zapłać rachunki, Bobby!
To samo do ciebie!
Garnki, kuchenka elektryczna.
Te pokoje nie są do stałego zamieszkania.
- Dużo płacę... - Prądu nie było pięć minut.
Domagam się zniżki za ten tydzień.
Może się wymelduj i przenieś do "Gwiazdki z nieba"?
Lubię Wendy. Jest miła.
Dla mnie nie.
Patrz.
Tatusiu...
Moonee, nie otworzysz?
- Tak? - Halley, otwieraj!
Zajebiście! Co tym razem?
Otwórz, Halley.
Słucham?
Mam nagranie, na którym dzieciaki wchodzą do maszynowni...
Udawaj niewinną.
Scooty!
Słyszałeś, co jej powiedziałam?
Rozumiem. Pogadam z nią.
Jeszcze raz i wylatujesz.
Dopiero drugi tydzień lata, a w basenie już pływa zdechła ryba.
Robiliśmy eksperyment. Chcieliśmy ją ożywić.
To nie ja.
Rzucanie balonów z wodą w turystów? Z dala od turystów!
Nie dali napiwku!
Poważnie? Boże, to niedopuszczalne.
Zawiodłam jako matka.
- Przynosisz mi wstyd! - Jasne, mamo. Chyba ty.
Z Ashley też porozmawiam.
Gdy twoja znajoma daje ci pod opiekę dziecko,
jesteś za nie odpowiedzialna.
Ty nie bierzesz odpowiedzialności.
To ta z Krainy Przyszłości?
Wyluzuj, drogi panie.
Luzem nie wypełnię kosztorysu.
Przez twoje dzieciaki nie oglądnąłem meczu.
Zapłacisz za trzy godziny pracy?
Dzieciaki, zapłaćcie panu za trzy godziny.
- Nie mam pieniędzy. - Nie mam pieniędzy.
- Nie mamy pieniędzy, masz pecha. - Co do pieniędzy...
Nie zapłaciłaś za ten tydzień.
Myślisz, że nie wiem? Zluzuj.
Dziękuję.
- Skończyłeś? - Tak.
- Dziękuję. - Miej na nich oko.
Chyba chcę do domu.
Proszę poczekać. To chyba nie tutaj.
Ten adres pan podał.
Co powiedział?
To jakaś pomyłka. To nie nasz hotel.
Chce pan sprawdzić adres?
Jedziemy do Magicznego Królestwa...
Mówiłeś, że mamy rezerwację w Magicznym Królestwie.
Wszystko miało być załatwione.
Co to jest? To nawet nie jest Disneya.
Cholera, Joao to rezerwował.
Co?
Asystent rezerwował nam hotel na podróż poślubną?
Co się dzieje?
W czym pomóc?
Mam rezerwację internetową...
Czekaj, czekaj.
Co tam, ziom?
Fajne walizki.
To turyści?
Muszę doliczyć za postój. Zlecenia mi przepadają.
Co mówi?
Proszę poczekać. Zaraz podam nowy adres.
Chwileczkę.
Proszę zadzwonić do centrali.
- Ładna jest. - No.
Ale szkoda mi jej, zaraz się rozpłacze.
Czuję, gdy dziewczyna ma się rozpłakać.
Naprawdę?
Tak, zobacz, co rysuję.
Co tam, Bobby?
Już prawie północ.
Na tę chwilę został tylko pokój jednoosobowy.
Zaoferowałem zniżkę, ale nie skorzystał.
Widzi pan? To moja żona.
Jest z Brazylii. Brazylijczycy kochają Disneya.
Przyjeżdża tu od dziecka.
Jej marzeniem jest noc poślubna w Krainie Disneya.
- Wszyscy... - Proszą o napiwek.
Dzieci są wdzięczne!
Czego one chcą? To jakieś slumsy.
- Zostawcie panią. - Noc poślubna wśród żebraków?
Znajdź inne miejsce.
Sprawdź hotel Polynesian albo Grand Floridian.
- Mówiłam. - Mają Dzień Niepodległości.
- Kurorty są zajęte. - Nie zostanę tu!
Muszą tutaj stać?
Tędy wchodzą goście, Bobby.
Porozmawiasz z nią? Niech podjedzie z tyłu.
Jasne.
Przepraszam.
- Kto tu dowodzi? - Ja.
Moglibyście stanąć za budynkiem?
Za budynkiem? Za tymi schodami?
Przepraszam!
- Co byś chciała? - Chcę to.
Chcę to.
Jeszcze croissanta z malinami.
- Proszę. - Dzięki.
- Miłego dnia. - Panu również.
Bardzo dziękuję.
Spakujmy to.
Patrz na to. Patrz, patrz.
- Popatrz! - Przestań.
Pająk! Sprawdźmy, czy pierdnie.
Cholera.
Założyłbym rękawiczki, gdybym wiedział, że są pluskwy.
Co?
Gdybyś powiedział, że są pluskwy, wziąłbym rękawiczki.
Fioletowy nieźle wygląda.
Ile cię to kosztowało?
Narek wydał jakieś 20 tysięcy.
I nie stać go na dezynsekcje?
Nie wiem.
Bierz dłuższe kawałki. Mocniej trzyma.
- Co robicie? - Ściśle tajne.
- Serio? - Dzieciaki, musicie stąd iść.
- I tak jesteście nudni. - Wiem.
Do zobaczenia.
Kurwa.
Cholera.
Chcę zagrać.
Dzielcie się. Daj jej raz zagrać.
- Musisz... - Pomóż jej.
- Pomogę ci. - Nie.
- Niech sobie radzi. - Nie.
- Scooty, niech sobie radzi. - Musi zagrać w to co my.
- Musisz... - Nie.
Nie musi. Niech robi, co chce.
Witamy w Magicznym Zamku, mówi Amber.
Tak. Oczywiście.
38 dolarów za noc.
Jesteśmy tu całą noc.
Tak.
Dobrze, dziękuję.
- Wypad. - Ale...
Ostrzegałem. Raz skapnie i wypad.
- Daj spokój! - Już.
Na zewnątrz się roztopi.
Tutaj też się topi.
- Ale Bobby... - Wypad.
- Wielkie dzięki. - Masz za co!
- Bobby potrafi być nieznośny. - To prawda.
Gloria!
Ja pukam! Ja pukam!
Potrzebujemy Jancey!
Wystarczy raz.
Widzę ją!
Chodź, Jancey!
Pamiętasz, jak ostatnio tańczyła i wpadła do basenu?
Szybko, Scooty!
Szybko!
Szybko, Moonee!
Scooty!
Patrzcie!
Ale śmiesznie.
Tańczę tango, prawie jak jango.
- Szybko! - Poczekajcie!
Szybko! Widzę ją!
- Tutaj. Zobaczmy, co robi. - Rozciąga nogi.
Rozciąga nogi.
Moonee, chodź!
Idę!
Patrzcie na nią!
Chodźcie, szybko. To tutaj.
Szybko.
Cy-cki! Cy-cki!
Ma tak wielkie cycki, że natarłbym nimi twarz.
Bananowe cyce! Bananowe cyce!
- Idzie Bobby! - Bobby!
Schowaj się. Scooty!
Gloria...
Rozmawialiśmy o tym. Zakryj się.
- Co zakryć? - Wiesz, o czym mówię.
- Nie wiem... - Dzieci nie potrzebują biologii.
Jakie dzieci?
Te, co tam stoją!
- Powinny być w szkole. - Mają wakacje.
- Każe jej się ubrać? - Pewnie tak.
- Umiesz czytać? Co tam jest? - Regulamin.
Na drugiej tabliczce.
Cycki zabronione?
Nie, alkohol przy basenie jest zabroniony.
Dobrze, nie będę piła, ale chcę się opalać topless.
Chyba coś jej tłumaczy.
Dajcie zobaczyć, schowaj się.
Nie, ja chcę.
- Jesteś piękną kobietą... - Bobby wszystko popsuje.
- Po prostu się zakryj. - Co mam zakryć?
Sam się zakryj.
- Zawsze tak jest? - Tak.
Ale super!
Musimy tak zrobić.
Takie panują zasady.
Dzwonię na policję. Dotknął mojego cycka.
Bobby, cycki!
Wracajcie do pokoju!
- On mnie molestuje. - Już!
Pozwę ten jebany motel
ze zboczeńcem, który dotknął moich cycków.
Gloria, natrzyj...
Natrzyj mu cycami twarz!
- Będzie mógł... - Spadać stąd!
Dowaliłeś!
Dzieciaki, wypad.
Przestań!
Maszyna do lodu.
Nie da się jej naprawić...
- Trzeci miesiąc. - Chcemy lodu!
- Lud chce lodu! - Trzeci miesiąc.
Patrice!
Miej oko na 151. Mają problem z wyprowadzeniem się.
Poważnie?
Dobra, jutro się tym zajmę.
- Nie umiem gwizdać. - Nie umiesz?
Musisz go nauczyć, Bobby.
Przestań.
Czas się wynieść!
Szybko! No dalej!
Co ty pierdolisz? Zapłaciłam za tydzień.
Nie opuszczę pokoju.
- Mam to gdzieś! - Łamiecie zasady.
Nikt nic nie łamie! Co ty pierdolisz?
Mam zadzwonić na policję?
Zadzwonisz na policję?! Dzwoń! Serio?
Twój chłopak rozumie sytuację.
- Weźmiemy te? - Nie, weźmiemy podróbki.
Szukaj w tych pudłach.
Jeśli kupię ponad 20, dostanę zniżkę?
To hurtownia.
Mamo, a te?
Będziesz pachniała jak Justin Bieber.
Sprzedajemy perfumy.
- Takie. - Proszę pana...
Żona będzie pięknie pachniała!
- Macie Jimmy Choo? - Tak, są świetne.
- Tylko 20 dolarów. - Zobaczmy...
W sklepie są droższe. To świetna okazja.
- Kupi pan perfumy? - Słucham?
- Chce pan kupić perfumy? - Ja nie, może żona.
To markowe perfumy. Dostałyśmy w promocyjnej cenie.
Chce pan kupić perfumy?
Wszystkie dziewczyny będą z panem flirtowały.
Mam próbki, jeśli chce pan spróbować.
Mnóstwo różnych zapachów.
Dziękuję, świetny wybór.
- Tak! - Dobra robota!
Czekaj, czekaj.
Zgłaszaj mi, jeśli chcesz się spóźnić z opłatą.
- Termin był do wczoraj. - Dokładnie, do wczoraj.
Będziesz to przeliczał jak biedakowi?
Chcę się upewnić.
- Czego? - Po prostu sprawdzam.
Liczyłam. Nie umiem liczyć? Myślisz, że nie umiem?
Słuchaj.
- Ufam ci. - Serio?
Włóż je do...
Mogę policzyć? Mogę?
Jesteś grzeczna, zapłaciłaś. Daj mi policzyć. Wypad.
- Pa. - Pa.
Dicky!
Chcesz się pożegnać z pokojem?
- Nie. - Na pewno?
O to chodzi. Super.
Dicky, tego nie wezmę.
Nie ma miejsca.
Kupię ci nowe zabawki w Nowym Orleanie. Obiecuję.
Śmiało, bierzcie co chcecie.
Możecie brać wszystko.
- Bierzcie. - Mam spluwę.
Tato, proszę!
Nowe zabawki, Dicky. Wszystkie nowe.
- Dobra. - Wyobraź sobie, nowiuśkie.
Moja mama cię pozdrawia.
Dobra, dzieciaki. Możecie wziąć pudełko.
Weźcie całe pudełko.
Pa, Joyce.
Trzymajcie się, mordeczki.
Pilnuj porządku pod moją nieobecność.
- Bądź grzeczna, słonko. - Dobrze.
- Pa, Dicky! - Do zobaczenia.
- Chcesz zobaczyć coś fajnego? - Tak.
- Tylko nikomu nie mów. - Dobra.
Patrz. Z gołą babą!
Ukradłeś to?
Moon, Scoot!
Co, mamo?!
Ruszcie tyłki i idźcie po gofry!
- Mama prosi o syrop klonowy. - Jest w środku.
Uciekajcie. Dobrej zabawy i ostrożnie!
Scooty, to ja chciałam syrop.
Ruszasz tyłeczkiem?
- Pokażę wam. - No dawaj.
Mamo, patrz!
Masz do tego talent.
Chcesz zobaczyć, jak ruszam tyłeczkiem?
Znasz ten kawałek? Zajebisty.
Czekaj, czekaj, suczko. Oddzwonił ten typ?
- Tak. - I jak tam?
Straszny zjeb. Chciałam dać mu szansę.
Ale nie lubi dzieci.
Do widzenia, dobranoc. Odpuść sobie.
- Komu to mówisz? - Pogódź się.
A, właśnie...
Zrób coś dla mnie.
Następnym razem, gdy Moonee przyjdzie po jedzenie,
nie dawaj jej syropu klonowego.
Strasznie po nim pierdzi!
- Dobranoc, suczko, kocham cię! - Ja ciebie też!
Pocałuję go.
Z języczkiem.
Też mogę pocałować?
Całkiem niezły.
Dzieci!
Ile razy mam powtarzać, że ma was tu nie być?
Jesteśmy klientami!
Mam to gdzieś, nie możecie zaczepiać klientów.
- Nie! - Wynocha!
Nie rozkazuj nam.
- Właśnie! - Bądź cicho.
Dajcie spokój. Pracuję.
Ukrywamy się! To poważna sprawa!
- Pracuję. - Musimy się schować!
Szybko, szybko!
Bądźcie cicho. Uważajcie na kable.
Mówiłem, żebyście uważały.
Nie, nie.
Widziałaś Moon... Tak!
Nie wydaj nas.
Gdzie Moonee i Jancey?
Mam was!
Znalazłem!
- Rusz się, Bobby! - Przepraszam.
Bezpiecznej podróży!
Alleluja!
Alleluja, dzięki ci, Boże!
- Żadnych chłopców! - Żadnych!
Żadnych chłopców!
Jeszcze raz, a...
Zamknij się!
Kurde.
Cześć, dzieci.
Dobrze się bawicie?
To stolik dziewczyn!
- Kurwa mać! Co jest? - Przepraszam.
- Prawie mnie zabiłeś! - To był wypadek.
- Człowieku! - Bardzo przepraszam.
Jebany cieć!
Jak masz na imię?
- A ty jak? - W czymś pomóc?
- Wszystko w porządku. - W porządku?
Moonee, złaź ze stołu! Ludzie na nim jedzą.
Jest pan gościem?
Nie, szukam automatu z napojami.
- Przyszedł pan tu po picie? - Tak, poradzę sobie.
Proszę ze mną, pokaże panu. Wiem, gdzie jest automat.
- Nie, nie. - Proszę ze mną.
- Ja nie... - Chce się pan napić?
- Jechałem autostradą... - Złaź ze stołu!
Jechałem tędy i zachciało mi się pić, bo...
- Muszę się napić. - Jest pan spragniony?
Tak, tak.
- Chce pan zwilżyć podniebienie? - Tak.
Nie przywykłem do tutejszej wilgotności.
Automat jest za rogiem.
- Lubi pan napoje? - Tak, bardzo.
Czytałem kiedyś, że napoje słabo gaszą pragnienie.
- Zgadzam się. - Wie pan, co jest lepsze?
- Co? - Herbata.
- Herbata? - Gorąca herbata.
Ją też piję.
- Też? - Tak.
Nie, nie. Już blisko. Parę kroczków.
Przyszedł pan po napój, damy go panu.
- Ale chciałem... - Prawda?
Chciałem się przejść.
Właśnie pan idzie. To już tam.
Kupi pan napój, przejdzie się.
Świetny wybór.
Dziękuję.
- Był pan spragniony? - Tak.
Nie wypije pan?
Wypiję.
- Smaczne? - Pewnie.
Wypierdalaj stąd.
Jeszcze raz tu przyjdziesz, to pożałujesz. Rozumiesz?
Nie wiem, o czym pan mówi.
Nie wiesz, o czym mówię? Tak chcesz się bawić?
W porządku.
Charlie Coachman z Cherry Hill, New Jersey.
Proszę oddać prawo jazdy.
Zgłoszę cię szeryfowi.
A teraz wypierdalaj!
Ruchy!
Nie zatrzymuj się!
Buduję zamek z piasku.
Przepraszam, chce pani kupić perfumy?
- Słucham? - Kupi pani perfumy?
Sprzedaję perfumy.
- Nie wzięłam pieniędzy. - Dziękuję.
- Nie, dzięki. - Będzie pan przystojny!
Chodź.
Proszę pana!
Dałby nam pan kilka dolców dla mnie i dziecka,
jeśli nie chce pan perfum?
- Dobra... - Proszę.
- Miłego dnia. - Bardzo dziękujemy.
Mamy!
Głowa do tyłu.
- Chcesz być mokra? - Nie, nie!
Jancey, to będzie straszne.
Tam są duchy.
- To tutaj? - Nie, zobaczysz.
Są upiorne.
Hakah tetah.
- Co? - Hakah tetah.
Rozumiem.
- Chcesz coś zobaczyć? - Co?
- Proszę. - Voila!
- Czekajcie na mnie. - Ale z ciebie dżentelmen.
Scooty, wyjdziesz za mnie?
Teraz nie.
- Pocałuj pannę młodą. - Powiedziałem, nie teraz!
- Co to za miejsce? - Baraki.
Raz, dwa, trzy!
Wiecie, że tu są krokodyle?
Serio?
Gdybym miała krokodylka, nazwałabym go Anne.
Patrzcie, poduszka.
Super.
Założę się, że ten dom zbudowano sto lat temu!
Tu byłby parkiet.
Impreza i piwko!
Boże, chodź tu, Jancey!
Kupa ducha.
Tu stałoby moje łóżko.
A tutaj szafka.
Nie, łóżko byłoby pośrodku. I mnóstwo zabawek!
Scooty!
- Co rozwalasz? - Ścianę.
Powodzenia!
Kominek.
Mam super pomysł.
Scooty! Potrzebujemy zapalniczki!
- Włóż ją tam. - To będzie najlepsze ognisko.
- Odpalaj, Scooty! - Dawaj.
Czekaj.
Będziemy mieli kłopoty!
Nie. Jancey, idź do domu.
Nikomu nie mów. Nie mów babci.
- Dobra, papa. - Pa.
- Nikomu nie mów! - Dobra!
Scooty.
- Nie mów mamie, dobra? - Dobra.
Przepraszam.
Moon! Stare domki się palą. Nie chcesz zobaczyć?
Scooty, chodź! Nie zobaczysz, jak się palą?
Nie, wolę zostać i oglądać.
Scooty?
Pospiesz się, suko! Nie chcę tego przegapić!
- Spotkamy się na miejscu! - Szybko!
Spójrz na mnie. Natychmiast powiedz prawdę.
Zdajesz sobie sprawę z konsekwencji, jeśli to ty?
Chcesz, żeby cię zabrała opieka społeczna?
- Musisz mi powiedzieć prawdę. - To nie ja.
Nie kłam. Proszę, nie kłam.
To nie zabawa, to nie żarty. Muszę wiedzieć!
Strażak idzie!
Dawaj!
- Cześć! - Co tu się odjebało?
Nie podoba ci się?
To lepsze od telewizji.
Mogę ci zrobić zdjęcie? Chcę wysłać Ashley.
Stań tutaj.
Uśmiech, laseczko!
Ćpuni mieli tu melinę. Prostytucja i tak dalej.
Niech się pali!
Masz jeszcze jednego?
Dla ciebie?
- Proszę, złotko. - Dzięki.
- Jesteś miły, bo mam fajki. - Nie.
Właśnie tak.
Nawet byś się nie przywitał, gdybym ich nie miała.
- Nieprawda. - Dlatego cię nie lubię.
Pewnie ktoś podpalił.
- Pewnie tak. - Nie wiem.
Były tak kurewsko brzydkie, że sama chciałam je spalić.
Ashley?
Dzień dobry, pani Ashley. Jest Scooty?
Moonee, przekaż mamie, że koniec z jedzeniem.
- Dobrze... - Muszę wracać do pracy.
- Jest tu Scooty? - Nie.
- W domu też nie. - Jest u moich znajomych.
Mogłabym prosić chociaż adres?
Więcej tu nie przychodź.
Nie chcę cię widzieć ze Scootym. Zrozumiano?
Muszę iść.
Tak!
Widzisz, co się odpierdala?!
O cholera!
Boże!
Mistrzostwo!
Co ty na to:
Koniec z rozjeżdżaniem ludzi na jebanym parkingu?
- Co powiesz? - Bobby, ja nie...
- Nie mogłem nic zrobić. - Co z tobą?
Tak być nie może.
Dostał porządny wpierdol. Żartujesz?
Idź po gofry, młoda.
Gdzie jest, kurwa, Scooty?
Yo.
- Cześć, Scooty. - Cześć, Halley.
Moonee idzie na basen. Scooty może iść z nią?
Ashley uważa, że to zły pomysł. Wybacz.
Co to, kurwa, znaczy?
Halley, spokojnie.
Proszę bardzo.
Chcę, żeby ona mnie obsłużyła.
To ty.
Nigdy nie widziałam cię w środku.
Dobra, zaczekajcie.
- Co? - No!
- Czego chcesz, Halley? - Co się dzieje?
O co chodzi?
Powiedziałaś mojej córce, że ma tu nie przychodzić?
Słuchaj, może przychodzić,
ale nie mogę dać jedzenia za darmo.
Kurde, masz kłopoty?
Nie chcę, żeby Scooty się z nią zadawał,
ani tą nową z Krainy Przyszłości.
Dobrze.
Nie masz kłopotów, więc w czym rzecz?
W niczym. Nie ma o czym mówić.
- Serio? - Serio.
Co to za obsługa? Nie przyjmiesz zamówienia?
Moonee, wybieraj, co chcesz. Zostajemy tu cały jebany dzień.
Tak!
Chcę gofry truskawkowe z dodatkowym ciepłym syropem.
Chcę jajka, bekon, truskawki, jagody,
Colę, piwo korzenne, lemoniadę i Sprite'a.
Ty.
To wszystko? Możesz więcej. Zamów, co tylko chcesz.
Wezmę dodatkowy bekon.
Mnóstwo bekonu.
- I galaretkę. Nie zapomnij. - Zapisałaś?
Masz na to pieniądze?
O to się nie martw. Mam pieniądze.
- W porządku. - Ja też mam!
Mam pomysł. Zrobimy zawody bekania?
- Naprawdę? - Wiem, że chcesz.
- Ty pierwsza. - OK.
To było niezłe.
- Lecisz z następnym? - Tak.
Idzie, idzie...
- Boże. - Teraz ty.
Resztę chcę na wynos.
Spakujesz to,
czy powiedzieć Simone, co myślę o obsłudze?
No właśnie.
Pozdrów Scooty'ego.
Czemu to rozwaliłaś?
Mówiłem, żebyś obrócił.
- Obracam. - Z ruchem wskazówek.
Tak robię!
Miałem na myśli przeciwnie.
Dawaj.
Przesuwaj.
- Musisz obrócić. - Obracam.
Złożyłem jej od ciebie życzenia urodzinowe.
- Nie składałem. - Dawaj.
- Ale nie składałem. - Pchaj.
Czemu złożyłeś? Po co?
Zadzwoń i powiedz jej, że nie składałem.
Dawaj dalej.
Najpierw do niej zadzwoń i powiedz, że nie składałem życzeń.
Dobra.
Wiesz co? Weź kasę.
- Weź. - Nie.
Myślałem, że chciałeś więcej roboty.
Nie, dojeżdżam tu półtorej godziny.
Schrzaniłeś mi całą sobotę. Nie potrzebuję roboty.
Daj mu te pieniądze. On potrzebuje.
Albo poproś szefa, żeby zatrudnił pomocnika.
Proszę, weź te pieniądze. Nie potrzebuję ich.
Nie mogę tak dłużej. Odchodzę.
Dobra, tylko pomóż to znieść.
Chodź. Skończ, co zacząłeś.
- Naciśniesz przycisk? - Racja.
Kurwa.
Te pięknie pachną.
- Nie. - Nie?
- Dziękuję. - Dziękuję.
- Cholera. - Proszę pani!
- Wychodzimy. - Musicie iść ze mną.
- Słyszy mnie pani? - Wychodzimy.
Chodź.
Nagabuje pani na naszym terenie.
- To niedozwolone. - Nawet nie jesteś gliną.
Taka jest moja praca.
To niedozwolone. Wezwałam policję.
Radzę iść ze mną.
Nie wywyższaj się, jeździsz meleksem.
Proszę tu zostać.
Jeśli pani wychodzi, muszę to skonfiskować.
Muszę, oddawaj...
- Kurwa! - Jest pani poważna?
Ty szmato!
Wracajcie!
- Czemu zostawiłaś jej perfumy? - To skomplikowane.
Ale czemu?
Nie mogą mnie znowu aresztować.
Pójdziemy na lody?
Idziesz za szybko.
Nie chcę już tego oglądać.
- Gdzie jest iPad? - Sprzedałam.
- Co? - Musiałam.
- Czemu? - Moonee, ten pokój kosztuje.
- Wiesz, że lubię pepperoni. - Pepperoni też kosztuje.
Nie wycieraj rąk w pościel. Śpię na niej.
To moja poduszka. W moją poduszkę mogę.
Wypierzesz ją?
Bertha ją wypierze.
Nie będę znów ci tego tłumaczył.
Nie pozwolę tobie ani nikomu innemu się tu rządzić.
Nie myśl sobie, że jestem aż tak głupi.
Wykiwasz mnie.
Nie chcesz, to się wynieś. Mówię poważnie.
Ale kto się o tym dowie?
Prosto z mostu: Do piątku masz zapłacić.
Chodźcie.
Cześć, April.
Idź, Moonee.
- Czemu robisz zdjęcia? - Nowe zasady.
Nerek chce zdjęcia wolnych pokoi.
Moonee, idziemy.
Dobranoc, panie. Do zobaczenia za dobę.
Jestem z 192 w Magicznym Królestwie.
Przychodzę co miesiąc i stawka wynosi 35$.
Tak, ale zmieniliśmy zasady.
- Nie można zmieniać zasad. - Można.
- Jebać to. - Co pani robi?
Nie twój interes.
- Do kogo pani dzwoni? - Zajmij się sobą.
- Ja tu zarządzam. - Mam to gdzieś.
- Halo, tu Bobby. - Cześć.
Te kurwie z Arabiana chcą mi policzyć...
- 45. - 45 dolarów.
Powiesz im, że ma być 35$?
- Nie taka była umowa. - Słuchaj, Bobby...
- Jest Jimmy? - To ja, Jimmy.
Zerwaliśmy tę umowę.
- Co u ciebie? - W porządku.
- Halo? - Kto to?
Wszystkie układy i umowy z byłym właścicielem...
- Daj zniżkę, paniusiu! - ...nie są honorowane. Dziękuję.
Mieliśmy tutaj układ, że dajemy sobie zniżki...
Jestem świadoma waszych układów,
ale piąty raz powtarzam: już ich nie uznajemy.
Wszystko przez sprawę z hostelem Zaklęcie.
- Nie zrobicie wyjątku? - Nie.
To nie podlega dyskusji.
Teraz rozumiesz, Bobby?
Ale nudziara!
Zniżka od Magicznego Królestwa.
- Przepraszam... - Jesteś kochany.
Nie przyjmiemy tego. Proszę zabrać pieniądze.
- Co? - Proszę stąd wyjść.
- Dziękuję. - Tak nie można.
Zapłaciłam 45$. W chuja lecisz?
Proszę siebie posłuchać. I dziecka.
Nie dziw, że macie kłopot.
Proszę opuścić teren! W tej chwili.
- Normalna jesteś? - Daj spokój.
Czyś ty oszalała?
Lepiej wróć i posprzątaj. Wracaj tutaj!
Jeb się.
Nie chcę cię tu więcej widzieć!
Laska, ale masz zajebisty klimacik.
Dziękuję.
Masz do tego dryg. Jesteś dekoratorem, czy coś?
Strasznie tu przytulnie.
- Chcecie chrupki? - Tak.
Co to za wielki gar?
Piekarnik na indyka.
Odpierdalasz tu Święto Dziękczynienia?
Sos żurawinowy też masz?
Czasami coś zrobię, ale mrożonki kosztują dolara.
Mogą zawsze tu nocować?
Robisz nam obiad.
- No nie wiem. - Czemu nie?
Możemy spać razem jak duża rodzina.
Położę materac, ale ja śpię na łóżku.
Ty śpisz po tej stronie, a ja po tej.
- To będzie najlepsza nocowanka. - Tak!
Jako że czas spać, może zajaramy blanta?
Zawiążesz mi?
Idziemy pływać?
- Nie, zrobimy selfie w bikini. - Selfie w bikini!
Gotowa? Robimy fotę.
Wyciągnij język.
Słodko.
Mów mi jak pozować.
Czekaj.
Moja kolej!
Idź i rób mi zdjęcia.
Idealnie.
Kap, kap, kap.
To będzie niespodzianka!
I...
Otwieraj!
Na końcu tęczy jest złoto!
Wiem, ale strzeże go skrzat. Nie pozwoli nam go zabrać.
Chciałabym, żeby był miły.
Skopmy mu tyłek! Chodź.
Ta sprężynka jest stara.
Tak to się robi. Power 95.3, najlepszy hip-hop w Orlando.
Wybacz, że przeszkadzam.
Chciałabym panu zapłacić.
- W porządku. - Pewka.
- Cześć! - Cześć, Bobby!
Cześć, szefunciu!
Dobre dzieciaki. Z reguły.
- Bobby. - Tak?
Podejdź.
Widzisz? Za to są kary.
- Co? - Rowery blokują przejście.
Dobra.
- Musisz zrobić ogłoszenie. - OK.
Napisz: "Proszę zabrać rowery i przypiąć za budynkiem."
- Dobra. Tam, za budynkiem? - Tak.
Daj im tydzień, inaczej je zabierzemy.
- W porządku. - "Dziękujemy, Zarząd."
Mam mydło w oczach!
Jeszcze raz umyję ci włosy, bez mydła w oczach.
Zrobię lasagne!
- A ty co? - Jedzenie dla ufoludków!
Tak!
Macie, ufoludki! Jedzcie!
Fajnie nucisz, Jancey.
Czekajcie.
- Mamo, popatrz. - Mamy podwózkę.
Tak!
Jedziemy prosto, może być?
- Jesteś gotowa, Jancey? - Mogę włożyć?
- Pali się. - Uważaj, to ogień.
Nie poparz się.
Wszystkiego najlepszego
Wszystkiego najlepszego dla Jancey
Wszystkiego najlepszego
Pomyśl życzenie!
Sto lat, Jancey!
- To dla ciebie. - Piękne!
Halley, chroń nas, bo...
- Pomyślałaś życzenie? - Tak.
Dobra.
No nie!
Przepraszam, wybaczcie. Przepraszam.
- Wybaczcie. - Gracias.
- Nieładnie. - Sorki.
- Dawaj, dawaj. - Ciężko.
- Co? - Ciężko idzie.
- Wiem. - Chwileczkę.
Nie wzięłam dżemu.
Chytry słoik.
- Chytry, chytry, chytry... - Chytry słoik.
- Rusza się, rusza. - Masz.
O nie! Dziękuję.
Lubisz to, prawda?
To najlepszy dżem, jaki jadłam.
Wiesz, czemu to jest moje ulubione drzewo?
Czemu?
Bo się przewróciło...
a dalej rośnie.
Spoko.
Cały twój, Scooty.
- Cześć, Bobby. - Cześć.
Ashley, pożyczasz Halley na czynsz?
Co? A niby czemu? Nie rozmawiam z tą suką.
- W porządku. Miłego pływania. - Dziękuję.
Mogę popływać ze Scootym?
Nie, póki ta cipa tam jest.
Czemu nie?
Gilgotkowy potwór.
Moonee, przygotuj się do kąpieli.
Jakim samochodem przyjechałeś?
Dobra. Pokój 323, misiu.
Tam jest dziecko.
Mówiłam, żebyś tam nie wchodził!
- Muszę się odlać. - Wyłaź.
- Zasłoń się, Moon. - Tu jest dziecko?
Nieważne, wyłaź.
Moon, zaraz wracam.
Najlepszy hip-hop w Orlando.
Wyglądam pani na oszustkę?
Nie wiem. A jak wygląda oszustka?
- Nie jak ja. - Dziękuję pani.
Jeśli miałabym podrabiać bilety, nie przychodziłabym tu z córką.
- Idzie pan tam? - Tak.
Lepiej od nich nie kupować. Naciągają na domki.
- Mam na sprzedaż. - Nie, dzięki.
Człowieku!
Będziesz musiał wziąć 2-godzinną wycieczkę.
Chcesz się z tym pieprzyć na wakacjach?
Sprzedajesz wejściówki?
Mam cztery, 164$ za dzień.
Wychodzi 600$ w gotówce. Opylę za 400$.
- Będą działały? Bez ściemy? - Są nieużywane.
Musieliśmy odwołać wakacje, a nie uznają zwrotów.
Nie były używane, zadziałają.
Mogę z tobą iść pod wejście, żebyś mi uwierzył.
- Na wszystkie atrakcje? - Oczywiście!
W takim razie 350$ za cztery?
- Gotówka? - Tak.
Najtaniej mogę dać za 400$, jak za darmo.
- W porządku. - Dzięki.
Daj opaski, Moon.
Daj panu opaski.
- Dobrej zabawy. - Dzięki, skarbie.
Dziękuję. Chodź.
Patrz, patrz!
- Ale piękne! - Chcę to.
- Weźmiemy dla Jancey. - Kupmy, daj.
Patrz, co tu jest!
- Waciki? - Tak.
Dobra.
Zabawki!
Serio, laska?
- Kasa! Jestem bogata! - Masz kasiorę!
Tak, tak, tak, to amerykańska flaga
Patrz, flet!
- Powrót do pracy? - Że co?
- Nowa robota? - Tak.
Dziwne godziny pracy.
Słucham?
Po pierwsze, codziennie chodzisz tylko w piżamie.
Mam na sobie piżamę?
Po drugie, kto się opiekuje Moonee, gdy pracujesz?
Zajmij się sobą.
Zabierz stąd ten kradziony wózek.
Tak?
Kto tam?
Spieprzaj stąd albo wezwę policję.
Czemu masz wzywać policję?
Nie odejdę.
Mamo, kto to?
Nikt, kotku. Nie martw się tym.
- Co się dzieje? - Nie twój interes.
Mój interes. Jestem kierownikiem. Co się dzieje?
Dziewczyna, która tam mieszka ma coś mojego.
Chcę to odzyskać.
- Sześciolatka? - Nie, jej mama.
Halley, tu Bobby. Mamy problem. Otwieraj.
- Tak? - Ten pan mówi, że masz coś jego.
- Nie znam go. - Ona pana nie zna.
Pomylił pan dziewczyny. Musimy pogadać.
Proszę opuścić posesję, jeśli nie jest pan gościem.
Nigdzie nie pójdę bez moich czterech opasek.
Grzebała mi w torbie i zabrała cztery opaski.
Jakie, kurwa, opaski? Nie wiem, o czym on mówi.
Ona nie wie, o czym pan mówi.
Grzebała w moich rzeczach i ukradła cztery jebane opaski.
- Nie wie, o czym pan mówi... - Wiesz, o czym mówię!
Chcę je odzyskać. Zapłaciłem 1700$. To rabunek, kurwo.
Kolego.
Z chęcią wezwę policję i spiszemy zeznania.
Wtedy pan nam powie, co pan robi na naszej posesji.
Cztery opaski?
Pewnie dla żony i dzieci?
Radzę natychmiast opuścić posesję.
To nie posesja, tylko jebany śmietnik.
W końcu się do czegoś przydałeś.
- Znowu chciał się wysikać? - Nie martw się, Moon.
Czego?
Od teraz każdy twój gość ma się wpisać na recepcji.
- Zrozumiano? - Słucham?
Każdy twój gość musi się wpisać na recepcji.
- O czym ty, kurwa, mówisz? - Słyszałaś.
Wracaj do środka, Moonee.
Mają się legitymować dowodem osobistym.
Zostawiają dowód u mnie w biurze.
Nie możesz mi zabronić mieć gości. Kto ci dał takie prawo?
Kto dał prawo? Ja sam, jestem kierownikiem.
- Mam znajomych. - Uważaj ze szkłem.
Tak jak wszyscy. Wszyscy mamy znajomych.
To specjalna zasada dla ciebie.
Dobra, ale Bobby...
- Naucz się szanować ludzi. - Przestrzegam zasad, tyle że swoich.
Ale tutaj panują zasady firmy. Zasady tego motelu.
- Tak już jest. - Na co się gapisz, Tina?
Nie słuchaj...
- Nie jesteś tu sama. - Nie jesteś moim ojcem.
- Nie chcę być twoim ojcem. - Nie możesz mnie tak traktować.
- To nie jest jebane więzienie. - Uspokój się!
- To nie więzienie!
- Tu mieszkają ludzie. - Wygonisz moich znajomych?
- Musisz się uspokoić. - To atak na moją prywatność.
Konstytucja daje mi prawo, nie możesz go łamać.
- Wystarczy! - Za kogo się uważasz?
Pierdol się, Bobby! Nie muszę cię słuchać!
Wypad!
Nie chcę cię tu widzieć! Liczę do trzech.
Jeśli nie wyjdziesz z recepcji, tę noc spędzisz na dworze!
Raz.
Dwa.
Trzy!
Pięknie!
Moonee, czemu mnie tu przyprowadziłaś?
Nie wiedziałam, że będzie padać.
- Nie oglądałaś wiadomości? - Nigdy nie oglądam. Są nudne!
Ja oglądam, nie są nudne.
Gówienko.
Widzisz, zabrałam cię na safari.
Te dwie są zepsute, ale ta kończy za dwie minuty.
W porządku.
Mamo, to Halley.
- Cześć. - Co?
Pewnie Moonee przeskrobała i przepraszam.
Nie chcę, żeby to wpłynęło na naszą znajomość.
To są dzieci.
To wszystko?
No wiesz...
Pożyczysz mi na czynsz? Jestem spłukana.
Co?
Myślę, że sobie poradzisz.
O czym ty mówisz?
Myślisz, że nikt się nie kapnął? Wszyscy wiedzą.
O czym ty pierdolisz?
Suczko...
- To ty. - To nie ja.
To są twoje dziary. W chuja lecisz?
Przysięgam na Boga.
Jeśli Scooty był w pokoju, gdy się kurwiłaś, to cię zajebię.
- Pierdol się! - Nie!
Wypierdalaj stąd!
Wszystko gra?
Mamo?
Wszystko w porządku?
Nie spodoba ci się. Wiesz czemu?
- Czemu? - Lekcje to same nudy.
Słyszałam, że w szkole są przerwy.
Na przerwach jest fajnie. Możesz wyjść na plac zabaw.
Tylko przerwa! Nic więcej!
Babcia mi tak czasami robi, ale udaję, że śpię.
- Potem się budzę... - Coś się dzieje w moim pokoju.
To Ashley wezwała opiekę społeczną?
Dostaliśmy zgłoszenie, nieważne od kogo...
Od kogo? Kto, kurwa, zgłosił?
- Proszę pani... - No kto?
Mamy zbadać sprawę.
Powiecie, kto to zgłosił, to powiem czemu.
Jeśli Ashley, to dlatego, że jej wpierdoliłam.
Dziewczynki.
Zostaw mnie. Nie pytaj.
- Nie chcę... - Słuchajcie.
- Zaczekajcie tu. - Czemu mama krzyczy?
Rozmawia z tymi paniami. Jancey, idź do domu.
- Ty idź. - Dobrze.
- Pa, Moonee. - Pa.
Nie wejdziecie do mojego pokoju.
Niczego nie zrobiłam.
Naruszacie moją prywatność. Nie wejdziecie do pokoju.
Nie macie nakazu sądowego. Pokażcie pozwolenie.
- Pomóż nam, to pójdziemy... - Z czym ci pomóc?
Czemu mama jest wkurzona?
Nie wiem, ale...
Tylko rozmawiają. Muszą coś wyjaśnić.
Co muszą wyjaśnić?
Nie wiem, jest jakiś problem. Będzie dobrze.
Mamo!
Robicie to na oczach dziecka?
Mogę wrócić do pokoju?
Za chwileczkę.
Za parę minut.
Moonee, rozmawiaj z panią.
Odpowiesz na parę pytań i będziesz mogła wrócić. Dobrze?
Powiesz, jak wygląda twój dzień?
Chodzisz czasem popływać?
Tak?
Co jeszcze? W co się lubisz bawić?
Co się dzieje?
Nic, mała. Wracaj do łóżka.
- Czemu jesteś mokra? - Nieważne.
Chodź tu!
Berek!
Smaczny.
Gilgotkowy potwór! Jestem potworem!
Jeśli są jakieś pudełka, które są prawie puste, wyrzuć je.
Te są z drugiej strony.
To twoje brudne paluchy, otwierające okno.
Lepiej to umyj.
Tak nie rób.
Jak ci z opieki będą mieli z tym problem, trudno.
Co?
Brudne.
- Lepiej wypierz te majty. - Dzięki.
- Cześć! - Cześć.
- Co tam? - Chcesz ręcznik?
Nie.
- Czasem, trochę. - Mam dla ciebie prezent.
Dla ciebie, ale masz wypalić całość.
- Wszystko. - Pewnie.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
- Dobrego jaranka. - Dziękuję.
Nie martw się. Będzie dobrze.
Obiecuję, będzie dobrze.
- Nie wiem czemu... - Po prostu patrz.
Dobra.
Co najbardziej lubisz oglądać w telewizji?
- SpongeBob Kanciastoporty - Ja też.
SpongeBob Kanciastoporty
Dzień dobry, chłopcy.
Tak, musicie wracać.
Jeżdżą tędy auta. Mamy gości.
Bez spiny, pingwiny.
"Pingwiny".
Taki żarcik.
W porządku, panowie.
W porządku. Miłego dnia.
Moonee, weź talerz.
Dobre.
Zjem razem truskawkę i malinę.
O stary, ohyda.
Chciałabym mieć widelec ze słodyczy.
Później można by go było zjeść.
Pyszne.
Chyba zaraz beknę.
Chciałabym mieć większy brzuch.
Jakbym była w ciąży. W takim by się zmieściło.
Musimy tu znowu wpaść.
To jest życie. Lepsze niż na statku.
To znaczy...
Nie ma statków z takim jedzeniem.
- Przepraszam. - Tak?
Mogę prosić numer pokoju?
- 323. - Dziękuję, miłego pobytu.
Przepraszam, mogę prosić numer pokoju?
Dzień dobry, chciałabym rozmawiać z kierownikiem.
Bobby...
Wiem.
Co się dzieje?
- Wszystko w porządku. - Ale co?
Mamy pozwolenie.
- Przepraszam. - Cześć, Halley.
- Dziękuję. - Cześć, Moonee.
Pomóc w czymś?
Panowie z opieki społecznej przyszli w sprawie Moonee.
Chcecie zrobić kontrolę, proszę bardzo.
Chcecie sprawdzić pudełka?
Chcecie zaglądnąć do lodówki?
- Halley. - Co?
Mamy zapis wideo,
na którym dziewięciu mężczyzn odwiedza twój pokój.
Może zabierz Moonee, żeby porozmawiać z samą Halley?
Co się dzieje?
Chcemy się tylko upewnić, że jesteś bezpieczna.
Dostaliśmy ogłoszenie, w którym świadczysz usługi seksualne.
Był podany twój numer.
Pojedziemy do super miejsca, gdzie będą zabawki...
Na ile dni?
- Tylko tymczasowo. - Co to znaczy?
To znaczy, że tylko na jakiś czas.
- Może być? - Chyba tak.
- Jesteś dużą dziewczynką, wiesz? - Nie.
Na szczęście znaleźliśmy rodzinę w Polk County,
która się nią zaopiekuje na czas śledztwa.
Mogę się pożegnać ze Scootym?
Mieszka pod 223.
Musimy się spytać, czy możemy.
Chce się pożegnać ze Scootym.
- Może się z nim pożegnać? - Zaprowadzę ją.
Nie musisz się żegnać, ale możesz go przytulić.
Wkrótce wszystkich zobaczysz.
- Dobrze. - Chodźmy.
Koleżanka zaprowadzi Moonee, żeby pożegnała się z kolegą.
W tym czasie dobrze by było, gdybyś spakowała jej rzeczy.
I ulubioną lalkę albo zabawkę.
Tak?
Dzień dobry, Susan Watson z opieki społecznej.
- Chcielibyśmy zapytać... - Co ci się stało w twarz?
Troszkę cynamonu.
Odpowiednia temperatura i będzie niebo w gębie.
Możemy się przytulić albo przybić piątkę.
- Chodź tu, Moonee. - Bardzo dziękujemy.
- Liczę, że oko się zagoi. - Dziękuję, skarbie.
Dobrze, bardzo dziękujemy.
Mama mówiła, że jedziesz do innej rodziny.
- Scooty. - Co?
Dziękujemy.
Czemu powiedział, że jadę do innej rodziny?
Przez jakiś czas pomieszkasz u innej rodziny.
- Tymczasowo. - Wracajmy do pokoju.
Dobra.
Uważaj na schody.
Ci policjanci zabiorą mamę?
- Nie zabiorą. - Zabiorą mnie do innej rodziny?
Wezmę cię do miłej rodziny, tylko na jakiś czas. Dobrze?
- Ja nie chcę. - Moonee.
- Nie chcę jechać. - Moonee, wiem.
- Posłuchasz mnie? - Przestań.
- Mama o tym wie. - Przestań!
Mama się zgodziła.
- Chcesz żebym się wkurzyła? - Nie chcę, dlatego...
Naprawię te pralki pod koniec tygodnia.
W porządku.
- Wezwiesz jej matkę? - Dobra.
- Przestań! - Słonko, spokojnie.
- Halley? - Boże.
- Skarbie... - Nie jestem twoim skarbem!
Bardzo to przeżywa.
Chcesz, żebym ci pomogła odebrać moje dziecko?
- Przykro mi... - Jesteś upośledzona? Zgłupiałaś?
- Nie muszę. - Uspokój się.
Dosłownie mnie prosisz, żebym pomogła zabrać moje dziecko!
- Tak będzie najlepiej. - Spokojnie.
Spokojnie? Spokojnie? Mam ci, kurwa, pomóc?
- Wypierdalać z mojego domu! - Uspokój się.
Przestań! Kłamiesz!
Kłamiesz!
Jesteście jebanymi... Zostaw mnie!
- Przestań! - Poszła po twoją mamę.
Masz przestać!
Nie pójdę!
- Kłamiesz! - Moonee!
Stul pysk! Nie dotykaj...
Moonee!
Moonee! Boże, policja!
Wypierdalać! Wypierdalać stąd!
- Nieważne! - Dziecko ucieka!
Nie, tędy! W stronę autostrady!
- Dziecko ucieka na wschód. - Co się dzieje?
Nie wiem.
Chciałam ją zatrzymać.
Pozwoliłaś jej uciec?
- Halley, proszę... - To ja się nie nadaję?
Pierdol się!
Jancey!
Cześć, Moonee.
Proszę, słonko.
Jancey, chodź. Czas na jedzenie.
Będziemy jadły lunch, jesteś głodna?
Moonee, chcesz troszkę?
Co się dzieje?
Lucy! Por favor. Co zrobiłaś?
Proszę.
Przerażasz mnie, Moonee.
Jesteś moją przyjaciółką i możliwe, że widzę cię po raz ostatni.
Co się dzieje?
Siedź i się nie ruszaj.
To jest...
Nie mogę powiedzieć.
Pa!
Więcej kina niezależnego: facebook.pl/FilmowaFala
Nasze tłumaczenia: facebook.pl/PolishTeam.web